Fizjoterapia Kaczmarek

O nas

Co leczymy

Cennik

Porady ekspertów

Kontakt

Zarezerwuj wizytę

Usługi dostępne
w naszym gabinecie

Rezerwuj termin
Jak się przygotować

Obszary naszych działań

Kręgosłup

Dyskopatia, rwa kulszowa, ból kręgosłupa, kręgozmyk, rehabilitacja po operacji kręgosłupa

Zawroty głowy, odczucia kręcenia, wirowania się w głowie wraz z współistniejącą niepewnością, chwiejnością ruchową, czasem nawet z chwilową utratą równowagi ciała to objawy powstające często w wyniku problemów z kręgosłupem szyjnym oraz napięciami w obrębie szyi, potylicy.

Bóle głowy mogą mieć podłoże w wielu problemach zdrowotnych naszego organizmu. Bardzo powszechne stają się bóle głowy związane z nadmiernym napięciem mięśniowym potylicy oraz szyi. Styl życie dzisiejszych czasów cechujący się pośpiechem,  długotrwałym stresem oraz pozycjami statycznymi wynikającymi z rodzaju wykonywanej pracy wpływają na kumulowanie się napięć w obrębie szyjnego odcinka kręgosłupa.

Z punktu widzenia anatomicznego, mięśnie szyi, powięź szyjna, mięśnie podpotyliczne mogą wpływać na ucisk naczyń krwionośnych przebiegających w ich sąsiedztwie. Następstwem owego zacieśnienia jest zaburzenie ukrwienia głowy oraz drenażu krwi żylnej prowadzące do powstania bólu głowy.

Patologia krążków międzykręgowych polegająca na powstaniu zmian w obrębie pierścienia włóknistego dysku, częściowego pęknięcia, bądź całkowitego przerwania struktury włóknistej pierścienia i nacieku jądra miażdżystego lub obrzęku związanego z patologią w kierunku leżących w bliskim sąsiedztwie korzeni nerwowych.  Zmiany te nie zawsze są przyczyną dolegliwości bólowych kręgosłupa, jednak w zaawansowanej fazie gdy dochodzi do obrzęku struktur nerwowych mogą powodować bardzo złożone problemy bólowe oraz ruchowe.

Główne przyczyny:

  • siedzący tryb życia
  • otyłość

Kolano

Rehabilitacja po artroskopii, Rehabilitacja po rekonstrukcji ACL, zapalnie fałdu błony maziowej, kolano skoczka, kolano biegacza, chonodromalacja, uszkodzenie łąkotki

Więzadło krzyżowe przednie kolana w zależności od rodzaju zabiegu będzie rehabilitowane specyficznym protokołem. Stosuje się przeszczep z własnego więzadła lub ścięgna (autogenny) lub od dawcy (egzogenny), więzadła sztuczne lub hybrydy. Im nowocześniejsza metoda rekonstrukcji tym szybciej można kolano obciążać. Szybciej odstawia się kule lub nawet nie używa się ortezy stabilizującej staw. Nowocześniejsza metoda nie oznacza, że metoda klasyczna jest zła. Jest też jeden z najczęściej wykonywanych zabiegów operacyjnych. Łatwiej znaleźć doświadczonego specjalistę w porównaniu z innymi stawami. Odpowiedź na pytanie czy poddawać się rekonstrukcji? Też nie jest łatwa. Im aktywniejszy styl życia, obciążający staw kolanowy prowadzimy, tym rekonstrukcja bardziej potrzebna. Prawidłowo przeprowadzony zabieg bez powikłań, powinien wydłużać żywotność kolana. W zaawansowanym wieku kolano powinno mieć mniej zmian zwyrodnieniowych. Jednakże wiele czynników ma na ostateczny stan kolana wpływ, dlatego wyniki badań porównawczych nie są jednoznaczne. Z rehabilitacja więzadła nie należy się spieszyć. Pół roku po zabiegu, zrekonstruowane więzadło krzyżowe przednie w obrazie rezonansu magnetycznego nadal się przebudowuje. Nie jest do końca zagajone. Do rehabilitacji należy podejść indywidualnie, uwzględniając metodę rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego, wiek, budowę ciała, aktywność sportową, urazy z przeszłości. Plan minimum do osiągniecia to poprawnie wykonane podskoki na jednej nodze obracając się wokół własnej osi.
Jest to ból kolana w miejscu przyczepu więzadła właściwego rzepki do dolnego bieguna rzepki. Uprawiając aktywności elementami skoczności, narażamy ten obszar na mikrourazy. Zwiększona ilość podskoków w połączeniu z niedoskonałością techniki i niewystarczającym umięśnieniem, prowadzi do nawarstwiających się uszkodzeń tej okolicy. Należy zagoić obszar można posłużyć się w przypadku leczenia tego więzadła: terapia TECAR, laser wysokoenergetyczny, fala uderzeniowa, przezskórna elektroliza EPTE. Następnie należy przygotować więzadło do obciążeń, poprawiając technikę oraz umięśnienie. Doświadczony terapeuta z pomocą USG określi stan więzadła właściwego rzepki i zaproponuje indywidulanie dobrany proces rehabilitacji.
Częsta przypadłości biegaczy niezależnie od stażu, przydarza się zarówno tym początkującym jak i zaawansowanym. U tych drugich często po okresach roztrenowania. U tych stawiających pierwsze kroki biegowe tolerancja tkanek na nowy ruch nie jest zbyt duża. Dolegliwość kolana biegacza charakteryzuje się tym, że boli kolano po stronie zewnętrznej, bocznej. Ból po przebiegnięciu zwykle 3, 6 lub 9 km staje się nieznośny. Zmusza do zatrzymania. Boli jeszcze przez 2 dni, szczególnie przy schodzeniu ze schodów. Zniechęcające jest to, że po ustąpieniu dolegliwości problem powraca przy kolejnej próbie biegania. Zdarza się nawet, że pół roku przerwy od biegania i ból kolana wraca po trzecim treningu. Przyczyną dolegliwości są struktury po bocznej stronie stawu, które trąc się pogrubiają. Obrzęk utrudnia dalsze pocieranie i uniemożliwia bieg. Co ciekawe ta samą dolegliwości zgłaszają się osoby uprawiając wędrówki w górach. Podczas schodzenia z góry czują ten sam ból, który ma tą sama przyczynę. Ze specjalista medycyny sportowej należy ocenić technikę biegu, siłę, balans mięśniowy, dobór obciążeń, obuwia oraz jego zużycie. Ból kolana to zwykle wypadkowa pracy stopy i/lub biodra. W związku z tym, często przyczyna bólu kolana biegacza nie jest sam staw.
Jest to rozmiękanie chrząstki powierzchni stawowej rzepki i kości udowej, które razem tworzą staw. Występuje nierównowaga pomiędzy, procesami ścierania i odbudowy chrząstki. Należy nie dopuścić do naruszenia warstwy regenerującej, jej uszkodzenie prowadzi utracenia możliwości odbudowy chrząstki. Ból kolana, zmusza do oszczędzania kończyny i zaniku mięśni. Osłabione mięśnie nasilają ból kolana podczas pracy i tak w koło. Należy, odbudować mięsnie i umożliwić chrząstce regeneracje, pomocny bywa taping. Proces odbudowy jest powolny i ważne żeby nie zapominać o zasadzie że kolano odżywia się przez ruch.
Błona maziowa jest wewnętrzna częścią torebki stawowej otaczającej staw. Produkuje maź odżywiająca staw. Pomiędzy kością udową a rzepka, w przedziale przyśrodkowym stawu może dojść do jej konfliktu, stanu zapalnego i pogrubienia. Koślawienie stawu, obniżony łuk podłużny stopy, słaby mięsień pośladkowy oraz głowa przyśrodkowa mięśnia czworogłowego to okoliczności sprzyjające konfliktowi ładu błony maziowej. Należy poprawić biomechanikę kolana, pomóc mogą w tym przypadku np. indywidulanie wykonane wkładki do butów.

Bark

Uszkodzenie stożka rotatorów , zespół bolesnego barku, zespół ciasnoty podbarkowej, zapalenie kaletki

Poszczególne partie ciała są ze sobą zintegrowane poprzez połączenia kostne, więzadłowe oraz mięśniowo-powięziowe. Przykładem globalnej współpracy, korelacji tkanek, jest praca klatki piersiowej, stanowi podstawę dla odpowiedniego ułożenia oraz funkcjonowania stawu łopatkowo-piersiowego. Ustawienie kręgosłupa piersiowego w nadmiernym zgięciu, pozycji tzw. zamkniętej klatki piersiowej (sway back), niekorzystnie wpływa na pracę łopatki. Zwiększona kifoza piersiowa rozsuwa łopatki dobocznie, ryglując mięśnie piersiowe w skróceniu. Osłabione zostają stabilizatory łopatki, zaburzona zostaje kinematyka ruchu, co wpływa na zmniejszenie stabilizacji dynamicznej. Brak odpowiedniego wsparcia łopatki w wykonywaniu czynności sportowych prowadzi do kontuzji stawu barkowego. Nieodpowiednie ustawienie, napięcie mięśniowe, wydłużone w czasie, zmienia adaptację systemu nerwowego do patologicznej funkcji. Kinestezja mięśniowa, czucie ułożenia pozycji mięśniowej zostaje przeprogramowane na niekorzyść aktywizacji mięśniowej. Pozytywny wzorzec zostaje utracony.

W wyniku mikro urazów doznawanych w trakcie uprawiania wyczynowego sportu, ścięgna wraz z przyczepami mięśniowymi zostają poddawane stopniowym deformacją.
 Z grupy mięśniowej stożka rotatorów, największą podatność na kontuzje posiada mięsień nadgrzebieniowy. Specyfika przebiegu ścięgna pomiędzy strukturami kostno-więzadłowymi sprzyja przeciążeniom ścięgna. Ścięgno ograniczone jest od tyłu grzebieniem łopatki, a także wyrostkiem barkowym, z przedniej strony przez wyrostek kruczy. Z górnej strony, ścięgno przechodzi przez łuk kruczo-barkowy,  tworzący więzadło kruczo-barkowe. Wymienione struktury razem budują kanał nadgrzebieniowy, przez który ścięgno przebiega do swojego przyczepu końcowego na guzku większym.

Tendinosis jest zmianą zwyrodnieniową  będącą wynikiem wcześniej przebytych zmian w obrębie ścięgna (dyskineza łopatki, ciasnota podbarkowa). Uszkodzeniu podlegają wewnętrzne włókna, powstaje dezorganizacja kolagenu oraz obniżenie jego jakości. W obrazie histopatologicznym nie dostrzega się procesu zapalnego. Brak czynników naprawczych uniemożliwia prawidłowe gojenie się ścięgna. Dolegliwości bólowe mogą pojawiać się tylko po wysiłku oraz w trakcie, gdy zmiany są zaawansowane.

Powszechnie znana dysfunkcja w sporcie, związana z dolegliwościami w obrębie stawu ramiennego, to zapalenie kaletki podbarkowej oraz podnaramiennej. Najczęściej podatni na tego typu kontuzję są tenisiści, pływacy oraz miotacze. Budowa kaletki przypomina worek, w którym znajduję się substancja płynna. Kaletka z zewnątrz otoczona jest  pierścieniem włóknistym, wnętrze wypełnia błona maziowa. Funkcja kaletki polega na zapobieganiu powstania konfliktu tkanek miękkich z tkankami kostnymi.
W stawie podbarkowym, kaletka wspomaga ślizg mięśnia nadgrzebieniowego pod wyrostkiem barkowym. Prawidłowa odległość wyrostka barkowego od głowy kości ramiennej powinna wynosić 9-10mm. W sytuacji kiedy przestrzeń podbarkowa ulegnie zmniejszeniu, czemu towarzyszą objawy bólowe, mówi się o zespole ciasnoty podbarkowej (impigment syndrome). Blisko połowa najczęstszych objawów związanych ze stawem barkowym związana jest z konfliktem podbarkowym. Charakterystyczną cechą ciasnoty podbarkowej, jest ból rozchodzący się po przednio-bocznej stronie ramienia.

Konsekwencją deficytu rotacji wewnętrznej, na korzyść nadmiernej rotacji zewnętrznej u osób wykazujących aktywność ruchową z nad głowy, jest uszkodzenie obrąbka stawowego typu SLAP. Ścięgno głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia (LHBT) przebiega w bruździe międzyguzkowej, kieruje się do światła stawu, przechodząc pod mięśniem nadgrzebieniowym do końcowego przyczepu. W miejscu przebiegu przez staw, przyczepia się do górnej części obrąbka stawowego. W trakcie rzutu, w momencie hamowania rotacji zewnętrznej stabilizację przednią wraz z więzadłami zapewnia LHBT. Zbyt elastyczne więzadła oraz przednia torebka stawowa wiąże się ze zwiększoną rotacją zewnętrzną w stawie ramiennym nakładając bardzo duże obciążenie na głowę długą bicepsa. W końcowym rezultacie może dojść do zerwania więzadła poprzecznego ramienia i przemieszczenia się ścięgna w kierunku przyśrodkowym. Niestabilność przyśrodkowa bicepsa stwarza zagrożenie dla przedniej torebki stawowej. Zaryglowanie o guzek mniejszy ścięgna bicepsa w momencie ruchu odwiedzenia i rotacji zewnętrznej, generuje bardzo duże napięcie mogące prowadzić do charakterystycznego uczucia przeskoczenia i uszkodzenia obrąbka typu SLAP.

Stopa

Skręcanie stawu skokowego, zapalnie ścięgna Achillesa, płaskostopie, paluch koślawy, ostroga piętowa, zapalenie rozcięgna podeszwowego

Staw skokowy górny skręca się do wewnątrz (skręcenie ewersyjne) i do zewnątrz (skręcenie inwesyjne). To drugie zdarza się w większości przypadków. W zależności od poważności skręcenia mogą się uszkodzić więzadła po stronie bocznej (zewnętrznej) kostki, one ulegają rozciągnięciu/rozerwaniu i po stronie wewnętrznej kostki kompleks ulega zmiażdżeniu. Więzadła skrajnie mogą urwać się kością co wymaga dłuższego unieruchomienia. W momencie ustępowaniu obrzęku przy pomocy USG można ocenić stabilność stawu po skręcaniu i ocenić poważność uszkodzeń. Należy pamiętać, że niezależnie od szybkości powrotu do sprawności, więzadłom trzeba dać minimum 6 tygodni do zgojenia i przywrócenia ich funkcji. W skróceniu, zbliżeniu przyczepów mają lepsze warunki do zabliźnienia. W pierwszej fazie gojenia bardzo pomocny jest laser wysokoenergetyczny i terapia TECAR. Terapia manualna reguluje i usuwa kompensacyjne napięcia, przywraca prawidłową funkcję. Bardzo ważne jest, żeby nie dochodziło do kolejnych i nawykowych skręceń, przejść po urazie protokół ćwiczeń poprawiający czucie stawu, tak zwane czucie głębokie.
Ból Achillesa najczęściej pochodzi: z jego obrzęku – pogrubienia; zapalania z nagromadzeniem się płynu jego otoczki; zmian zwyrodnieniowych na skutek powtarzających mikro naderwań. Przyczyny to: nieodpowiednio dobrane, narastające zbyt szybko obciążenia treningowe, osłabiona łydka, stopa, tył uda. W gojeniu ścięgna Achillesa świetnie sprawdzają się terapia TECAR, laser wysokoenergetyczny, fala uderzeniowa, przezskórna elektroliza EPTE. Dobór narzędzi, jak i ćwiczeń uzależniony jest od obrazu USG, bolesności i funkcji ścięgna. Proces odbudowy jest utrudniony, ze względu na to, że ten obszar jest daleko od serce, odpływ krwi przeciwko grawitacji też jest utrudniony, co wpływa na bardzo słabą aktywność metaboliczną tego miejsca. Bez obudowy mięśniowej, poprawy biomechaniki dolegliwości będą wracać.
Dzielimy na górna czyli przyczep Achillesa do piety i dolna czyli przyczep rozcięgna podeszwowego do piety. Przewlekłe przeciążenia, stany zapalne mogą prowadzić do powstania w tym obszarze wyrośli kostnych zwanych ostrogą. Na ogół fala uderzeniowa ale również terapia TECAR, laser wysokoenergetyczny, przezskórna elektroliza EPTE to narzędzia pomagające dogadać się tkankom miękkim i twardym miedzy sobą. Nieprawdą jest przekonanie że możemy tutaj cos rozbić usunąć. Pomocna jest redukcja wagi i indywidulane wykonane wkładki.
Najczęściej za ból odpowiada zapalenie/przeciążanie przyczepu mięśnia piszczelowego tylnego do jego wyniosłości na kości piszczelowej. Niestety przy podejmowaniu prób biegowych pomimo ból zapalnie może rozprzestrzenić się na kość i prowadzić do jej złamania zmęczeniowego. Popularyzacja biegania i zbyt szybki przyrost obciążeń biegowych sprawiają, że spotykamy się ze złamaniami zmęczeniowymi u pacjentów coraz częściej. Kolejne czynniki: niedoskonałością techniki i z niewystarczającym umięśnieniem, płaskostopie, nieprawidłowo dobrane obuwie, dieta, równowaga hormonalna. Jeśli dojdzie do złamania zmęczeniowego lub stanu poprzedzające złamanie należy przestać biegać na minimum 6 tygodni. Do oceny wczesnego stanu może służyć USG, najlepszym narzędziem diagnostycznym jest rezonans magnetyczny. W RM widzimy zapalnie szpiku kostnego w miejscu bólu, co świadczy że na skutek licznych powtarzających się uderzeń o podłoże do chodzi do stłuczenia kości. Złamań zmęczeniowych nie wkładamy w gips ale biegać się nie da. Po ustąpieniu, ból w miejscu złamania należy stosując stopniowany trening zastępczy wrócić do aktywności.

Biodro

Konflikt udowo-panewkowy, Pachwina piłkarza

Problem dotyczący struktur kostnych stawu biodrowego. Staw biodrowy składa się z dwóch powierzchni stawowych: panewki oraz głowy kości udowej. Bardzo często na jednej bądź drugiej strukturze kostnej dochodzi do powstania pewnych wyrośli kostnych, które doprowadzają do wzajemnego tarcia się kości względem siebie.

Patologia ta prowadzi do powstania dolegliwości bólowych stawu biodrowego. Charakterystyczny ból lokalizujący się głęboko w pachwinie może być pierwszym z sygnałów do przeprowadzenia odpowiedniej diagnostyki.

Trening piłkarski wymaga wykonywania obszernego zamachu nogą w celu kopnięcia piłki, z jak największa siła. Potrzebna jest duża mobilność w biodrach. Przy braku tej cechy, dochodzi do ciągłych podrażnień o obszarze przywodzicieli. Przewlekły stan sprawia, że nie poprawnie zgojone, zabliźnione ze zwapnieniami przyczepy ciągle bolą podczas wysiłku. Do prawidłowego zagajenia i odtworzenia wydolnej blizny w tym obszarze zaleca się wykorzystać : terapia TECAR, laser wysokoenergetyczny, fala uderzeniowa, przezskórna elektroliza EPTE. Doświadczony terapeuta z pomocą USG określi stan przyczepów przywodzicieli zaproponuje indywidulanie dobrany plan rehabilitacji. Następnie bliznę należy uelastycznić, przygotować do przenoszenia obciążeń, poprawić mobilność i wdrożyć ukierunkowana dynamiczną rozgrzewkę oraz profilaktykę.  

Nadgarstek

Zespół ciaśni nadgarstka, zespół cieśni nadgarstka- CTS, Choroba De Quervain

Zawroty głowy, odczucia kręcenia, wirowania się w głowie wraz z współistniejącą niepewnością, chwiejnością ruchową, czasem nawet z chwilową utratą równowagi ciała to objawy powstające często w wyniku problemów z kręgosłupem szyjnym oraz napięciami w obrębie szyi, potylicy.

Zapalenie ścięgna mięśnia prostownika krótkiego kciuka oraz odwodziciela długiego kciuka wraz z ich wspólną pochewką, która je otacza. Ścięgna wyżej wymienionych mięśni leżą we wspólnej pochewce na grzbiecie ręki. Pochewka jest otoczką ścięgnową w której znajduje się błona maziowa umożliwiająca swobodne ślizganie się struktur względem siebie. 

Zbyt duże przeciążenie mięśni kciuka oraz grupy prostowników nadgarstka wraz z nieodpowiednią regeneracją danego rejonu mogą wpłynąć na powstanie stanu zapalnego w pochewce. Problem często dotyczy osób które regularnie wykonują siłowe chwyty przy skierowanym nadgarstku w stronę łokciową (np. serwis tenisowy). Z zespołem mogą współistnieć inne jednostki chorobowe jak np. dna moczanowa pierwszego stawu śródręcza czy zapalenia stawów.

Łokieć

Łokieć tenisisty, łokieć golfisty

Zapalenie nadkłykcia bocznego kości ramiennej w wyniku powtarzających się mikrourazów ścięgien prostowników nadgarstka. Pierwotnym czynnikiem powstałego zapalenia jest mikro-przerwanie, naderwanie początku ścięgna prostownika promieniowego nadgarstka oraz prostownika łokciowego. Stan zapalny może przejść w fazę przewlekła czemu sprzyja nadmierne nakładanie się przeciążeń mięśni. Długotrwały proces zapalny może prowadzić do powstania zmian strukturalnych.

Jednostka chorobowa cechująca się bólem po przyśrodkowej stronie łokcia. Dysfunkcja wynika z przeciążenia przyczepu wspólnego mięśni zginaczy nadgarstka oraz mięśnia nawrotnego obłego, który znajduje się po przyśrodkowej stronie łokcia na kości ramiennej. Podrażnienia niewielkiej wyniosłości kostnej, na której znajdują się przyczepy mięsni grupy przedniej przedramienia mają swoje podłoże wwzmożonym, przewlekłym patologicznym napięciu owej grupy mięśniowej. Sztywność, zbyt mała elastyczność zginaczy nadgarstka wpływa na eksploatację ich proksymalnego przyczepu podczas wykonywania czynności angażujących przedramię, a w konsekwencji prowadzi do powstania stanu zapalnego i powstania bólu.

Stała opieka

Zapewniamy stałą, indywidualnie dopasowaną opiekę, wspierając Cię na każdym etapie treningu i rehabilitacji.

Indywidualnie dostosowany program wsparcia, zawierający regularne konsultacje i cykliczną analizę postępów. Pozwala skutecznie minimalizować ryzyko przeciążeń i wyjścia z dolegliwości

  • Osobom, które chcą konsekwentnie poprawiać swoje wyniki biegowe pod okiem eksperta
  • Biegaczom powracającym po kontuzji lub mającym skłonności do urazów
  • Wszystkim dbającym o prawidłową technikę i długofalową motywację
  • Regularny kontakt z fizjoterapeutą
  • Indywidualny program odnowy/wyjącia z kontuzji z korektami na bieżąco
  • Zabiegi

Rezerwuj termin wizyty

Umów swoją pierwszą wizytę i przekonaj się, jak skutecznie i profesjonalnie potrafimy zadbać o Twoje zdrowie oraz sprawność. Dołącz do grona zadowolonych pacjentów, którzy docenili nasze indywidualne podejście, zaangażowanie i metody pracy
Więcej o nas

Bezpłatna 15-minutowa konsultacja

Pomożemy w wyborze
odpowiedniej usługi

Na podstawie Twojej sytuacji podpowiemy, co będzie najbardziej skuteczne. Niezależnie od tego, czy chodzi o ból, ograniczenia ruchowe czy powrót do aktywności. Jesteśmy tu, żeby pomóc Ci znaleźć najlepszą drogę.

+48 697 703 263 

Zabiegi terapeutyczne

Osteopatia

Terapia polegająca na technikach manualnych przywracających równowagę układu ruchu

200 zł / 45 minut

Terapia manualna

Ręczna mobilizacja i rozluźnianie tkanek w celu redukcji bólu oraz zwiększenia ruchomości

200 zł / 45 minut

Terapia powięziowa

Praca na powięziach poprawiająca elastyczność i funkcjonowanie mięśni oraz zakres ruchu

200 zł / 45 minut

EPTE przezskórna elektroliza

Nowoczesna metoda regeneracji ścięgien przez precyzyjne mikronakłucia i prąd galwaniczny.

270 zł / 1 zabieg

Laser wysokoenergetyczny + terapia TECAR

Terapia światłem lasera o dużej mocy oraz fal radiowych, przyspieszająca regenerację tkanek i łagodzi ból

90 zł / 45 minut

Dobór wkładek

Dokładna analiza 3D stóp, spersonalizowane dopasowanie wkładki osobno do każdej stopy.

400 zł / wizyta

Poznaj naszych specjalistów

Jak przygotować się do wizyty

Na początku wizyty przeprowadzony jest wywiad z pacjentem, więc dobrze jest przypomnieć sobie historię przebytych urazów oraz kontuzji lub przygotować inne informacje medyczne. Warto przygotować sobie informacje o:
  • objawach bólowych (od kiedy, jakie, gdzie, co nasila/łagodzi)
  • przebytych urazach, operacjach, chorobach przewlekłych
  • stosowanych lekach i alergiach
  • medyczne informacje zdrowotne np wypis ze szpitala lub SORu
  • czekiwaniach wobec terapii
Tak, jeśli posiadasz badania obrazowe (RTG, MRI, USG) lub inne istotne wyniki badań, zabierz je ze sobą. Pomogą one w ocenie stanu zdrowia i doborze terapii.
W większości przypadków po pierwszej wizycie u fizjoterapeuty można wrócić do swoich codziennych czynności. Pierwsza konsultacja polega przede wszystkim na dokładnym wywiadzie, badaniu oraz zaplanowaniu dalszego postępowania rehabilitacyjnego. Czasem już na tej wizycie wykonywane są delikatne ćwiczenia lub terapia manualna.
  • po zabiekach nieinwazyjnych (np. ćwiczenia, masaż, konsultacja) najczęściej wraca się do codziennych aktywności praktycznie od razu.
  • przypadku intensywniejszej terapii manualnej lub niektórych zabiegów poinformujemy Cię, czy zalecany jest odpoczynek lub ograniczenie aktywności
Często pacjenci zastanawiają się, ile czasu zajmie powrót do pełnej sprawności. Fizjoterapeuta przy zakończeniu wizyty omówi dokładnie, jakie są prognozy oraz od czego zależy tempo poprawy stanu zdrowia
Zalecane jest przyjście 5–10 minut przed wyznaczoną godziną wizyty. Dzięki temu masz czas na spokojne przygotowanie się do spotkania. Nie chodzi jedynie o sam moment przybycia, lecz o praktyczne korzyści, jakie daje wcześniejsze pojawienie się:
  • możesz spokojnie się przebrać, jeśli potrzebujesz zmiany na strój sportowy
  • unikasz stresu wywołanego pośpiechem, staniem w korku czy szukaniem miejsca parkingowego
  • masz chwilę na przemyślenie pytań i wątpliwości, które chcesz omówić z fizjoterapeutą
Dopytaj, jakie konkretne efekty (np. zmniejszenie bólu, zwiększenie ruchomości, poprawa siły czy wytrzymałości) będą świadczyć, że rehabilitacja przebiega prawidłowo

Proszę pamiętać o zabraniu stroju oraz butów biegowych